Jak skonfigurować karty odbiorcze wyświetlaczy LED i procesory wideo

Podczas konfiguracji wyświetlacza LED należy wiedzieć, jak prawidłowo skonfigurować karty odbiorcze i procesory wideo, aby zapewnić optymalną wydajność, stabilność obrazu i kompatybilność systemową. Dzisiaj Doitvision przedstawi przewodnik krok po kroku, jak wybrać odpowiednią konfigurację.

Krok 1: Określ liczbę pikseli na moduł

Pierwszym krokiem w konfiguracji systemu ekranu LED jest obliczenie liczby pikseli w każdym module, ponieważ różne modele modułów LED różnią się układem pikseli. Liczba pikseli odnosi się do całkowitej liczby diod LED w module.

Przyjrzyjmy się bliżej kilku powszechnie występującym typom modułów:

Moduł P2.5 (320 mm x 160 mm):

Liczba pikseli = (320 ÷ 2.5) × (160 ÷ 2.5) = 128 × 64 = 8,192 pikseli

Moduł P1.86 (320 mm x 160 mm):

Liczba pikseli = (320 ÷ 1.86) × (160 ÷ 1.86) ≈ 172 × 86 = 14,792 XNUMX pikseli

Moduł P3 (192 mm x 192 mm):

Liczba pikseli = (192 ÷ 3) × (192 ÷ 3) = 64 × 64 = 4,096 pikseli

Krok 2: Określ rozmiar ekranu LED

Po ustaleniu gęstości pikseli modułu kolejnym krokiem jest obliczenie liczby modułów potrzebnych do uzyskania pożądanego rozmiaru wyświetlacza.

Na przykład, dla ekranu o wysokości 2.08 m i szerokości 3.84 m przy użyciu modułów P1.86:

Rozmiar modułu = 320 mm x 160 mm

Liczba modułów pionowych = 2080 mm ÷ 160 mm = 13 modułów

Liczba modułów poziomych = 3840 mm ÷ 320 mm = 12 modułów

Pełny ekran składa się zatem z 13 (wysokość) × 12 (szerokość) = 156 modułów.

Krok 3: Wybierz odpowiedni model karty odbiorczej

Moduły LED są zazwyczaj wyposażone w interfejsy 75-pinowe lub 320-pinowe:

Interfejsy 75-pinowe są standardem w standardowych modułach.

Interfejsy 320-pinowe są zwykle stosowane w wyświetlaczach LED o małym rozstawie pikseli.

Karty odbiorcze są dostępne w różnych konfiguracjach portów, takich jak:

• Port 8
• Port 12
• 16-portowy.

Przyjrzyjmy się powyższemu przykładowi z modułami P1.86:

Każda kolumna zawiera 13 modułów w pionie.

Aby zapewnić stabilność i uprościć okablowanie, optymalnym rozwiązaniem jest użycie kart odbiorczych z 16 portami, przypisując jedną kartę do każdej kolumny (czyli łącznie 12 kart).

Jeżeli wysokość ekranu zostanie zwiększona do 22 modułów, każdą kolumnę można skonfigurować za pomocą dwóch 12-portowych kart odbiorczych.

Ważne: Wybierając kartę odbiorczą, należy upewnić się, że jej pojemność ładowania jest zgodna z całkowitym obciążeniem pikseli modułów, którymi steruje, a także wziąć pod uwagę opłacalność.

Krok 4: Oblicz całkowite obciążenie pikseli i wybierz procesor wideo

Mając układ pełnoekranowy, możesz obliczyć całkowitą liczbę pikseli:

Każdy moduł: 172 × 86 = 14,792 XNUMX pikseli

Łączna liczba modułów: 13 (wysokość) × 12 (szerokość) = 156

Łączna liczba pikseli ekranu = 14,792 156 × 2,307,552 = XNUMX XNUMX XNUMX

Zakładając, że standardowy procesor wideo ma 4 porty sieciowe, a każdy port obsługuje do 650,000 4 pikseli, procesor 2,600,000-portowy będzie obsługiwał łącznie do XNUMX XNUMX XNUMX pikseli. Jest to więc wystarczająca konfiguracja.

Kontrola walidacji: obciążenie pikseli na port

Sprawdźmy teraz, czy żaden pojedynczy kabel sieciowy nie przekracza limitu 650,000 XNUMX pikseli.

Ekran dzielimy na 4 strefy (po jednej na każdy kabel sieciowy):

Moduły poziome na strefę = 12 ÷ 4 = 3 kolumny na kabel

Obciążenie pikseli na kabel = 172 × 86 × 13 × 3 = 576,888 XNUMX pikseli

Ponieważ jest to liczba poniżej progu 650,000 4 pikseli, odpowiedni jest procesor wideo XNUMX-portowy.

Kiedy dokonać modernizacji do procesora 6-portowego

Rozważmy teraz większy ekran składający się z modułów 13 x 13 P1.86:

Łączna liczba pikseli ekranu = 172 × 86 × 13 × 13 = 2,499,848 XNUMX XNUMX

Liczba ta jest nadal niższa od limitu 2.6 miliona pikseli dla procesora 4-portowego.

Jednak każdy kabel musi obsługiwać:

13 kolumn ÷ 4 = do 4 kolumn na kabel

Obciążenie pikseli = 172 × 86 × 13 × 4 = 769,184 XNUMX pikseli

Przekracza to limit 650,000 XNUMX pikseli dla pojedynczego portu.

W takim przypadku należy dokonać modernizacji do procesora 6-portowego, a każdy kabel będzie obsługiwał nie więcej niż 3 kolumny (tj. 172 × 86 × 13 × 3 = 576,888 XNUMX).

Przykład nieprawidłowej konfiguracji

Wadliwa konfiguracja może wykorzystywać dwie 8-portowe karty odbiorcze na kolumnę, z których każda steruje odpowiednio 7 i 6 modułami. Obliczmy maksymalne obciążenie:

Najwyższe obciążenie pikseli na kabel = 172 × 86 × 7 × 7 = 724,808 XNUMX pikseli

Ponownie przekracza to próg 650,000 6 pikseli, co czyni konfigurację niewykonalną. Do bezpiecznego działania niezbędny jest procesor XNUMX-portowy.

Uwagi końcowe

Nawet jeśli całkowita liczba pikseli ekranu mieści się w zakresie możliwości procesora wideo, należy upewnić się, że:

Każdy port (kabel sieciowy) nie przekracza limitu pikseli (zwykle ~650,000 XNUMX).

Karta odbiorcza może obsługiwać piksele modułów, do których jest przypisana.

Okablowanie jest logicznie podzielone w celu zapewnienia redundancji sygnału i zasilania.

Wybierając pomiędzy różnymi konfiguracjami, należy wziąć pod uwagę stosunek ceny do wydajności: np. mniejszą liczbę kart odbiorczych o wyższych parametrach lub większą liczbę kart o niższych parametrach.

Wniosek

Konfiguracja systemów wyświetlaczy LED to nie tylko dopasowanie pikseli do sprzętu. Chodzi o optymalizację wydajności, kosztów i długoterminowej niezawodności. Przed sfinalizowaniem konfiguracji systemu należy zawsze sprawdzić zarówno całkowitą, jak i liniową wydajność obciążenia.

W przypadku większych lub bardziej złożonych ekranów możesz zwrócić się do nas w celu uzyskania obliczeń obciążenia w czasie rzeczywistym oraz doboru odpowiedniego procesora.